What could my mother be
to yours? What kin is my father
to yours anyway? And how
did you and I meet ever?
But in love our hearts are as red
earth and pouring rain:
mingled
beyond parting.
Kuruntokai – 40 (Tamil: குறுந்தொகை)
.
The translation by renowned folklorist, the late AK Ramanujan from:
.
Yaayum (n)yaayum yaaraagiyaro
Yendaiyum Nundaiyum emmurai kelir
Yaanum neeyum evvazhi aridhum
chempulap-peineer pola
anbudai nenjamthan kalandanavey
குறிஞ்சி – தலைவன் கூற்று
யாயும் ஞாயும் யாரா கியரோ
எந்தையும் நுந்தையும் எம்முறைக் கேளிர்
யானும் நீயும் எவ்வழி யறிதும்
செம்புலப் பெயனீர் போல
அன்புடை நெஞ்சம் தாங்கலந் தனவே.
-செம்புலப் பெயனீரார்.
It is a Classical Tamil poem from The Kuruntokai, Anthology of Sangam Literature. Author is unknown, but for reference’s sake, Tamil Pandits have called him(?) “Chempulap-Peineerar” which refers to the picturesque idiom used in its last line. The period assigned to it is between 1 BC to 3AD.
